สโมสรฟุตบอล

:: เคยคิดเล่นๆว่าอยากมีลูกซักโหล  มีครอบครัวใหญ่ๆ ท่าทางจะสนุกดี  มีแต่คนด่าว่าบ้า อ่ะนะ ก็ได้แค่คิด จะมีลูกได้ไง ในเมื่อพ่อมันยังไม่มาขอแต่งงานซักที ฮ่าฮ่าฮ่า (ไม่ได้พาดพิงถึงบุคคลใดบุคคลหนึ่งนะคะ เขียนเพื่อความบันเทิงเท่านั้น)  แต่โลกเรายังมีอะไรให้ฮาอยู่ทุกวี่วัน สวรรค์คงอยากให้ข้าพเจ้าสมหวังฝันเป็นจริง ท่านเลยประทานเด็กฝึกงานมาให้ทีเดียว 18 คน ตั้งเป็นสโมสรฟุตบอลได้สบายๆ มีทั้งตัวจริงตัวสำรอง  เหตุเกิดจากในขณะนั้นเป็นฤดูของการฝึกงาน ประจวบกับที่ออฟฟิศเปิดหนังอยู่ไม่กี่เรื่อง เด็กฝึกงานจึงมาประเดประดังอยู่ที่หนังของข้าพเจ้า เอาล่ะซิ คราวนี้ จะเอาอะไรเลี้ยงกันล่ะเนี่ย แต่ละคนกินข้าวมีเบิ้ล วัยกำลังเติบโตซะด้วย วันๆนึง ถูกเรียก “พี่เอ๋ๆๆๆๆ” เป็นร้อยๆครั้ง  อืม สมใจอยากมั๊ยล่ะ เหมือนมีลูกจิงๆ คนไหนจะอะไรอย่างไง  ต้องรับรู้หมด แล้วในห้องทำงาน (baa5) ถ้าดูดีๆจะเห็นว่ามีทีมงานจริงๆไม่เกิน5คน ที่เหลือเป็นเด็กฝึกงานอยู่กันเต็มห้อง  ฝ่ายเสื้อผ้า ฝ่ายศิลป์ เข้ามาแป๊บๆก็ต้องลี้ภัยไป  คิดซะว่าเกรงจายน้อง ขอเป็นฝ่ายหลบไปเองจะดีกว่า  ชั้นก็บ่นไปตามประสาแม่ขี้บ่นงั้นแหละ!(เออ ทามมายแม่ต้องขี้บ่นด้วย ..หนูไม่ได้ว่าแม่นะค่ะ หนูพูดถึงทั่วๆไป แฮะๆ) จริงๆแล้วชั้นสนุกสนานและมีช่วงเวลาที่ดีมากมาย กับน้องๆฝึกงานชุดนี้  ที่สำคัญ ทำให้ชั้นรู้ว่า ถ้ามีลูกเป็นโหล จะเป็นอย่างไง อย่างน้อยก็ได้สัมผัสความรู้สึกนั้นมาช่วงเวลาๆนึง บอกได้คำเดียวว่า “เป็นช่วงเวลาที่วิเศษจริงๆ” 

ทีมฟุตบอล baa5 ยูไนเต็ด