น้านา

ทะเลเก่า เล่าเรื่องใหม่

ตอน..สร้างสีสันให้ทะเล สวย+จัดจ้าน

:: ทริปนี้เป็นมหกรรมการไปทะเลครั้งยิ่งใหญ่  ยกกันไปเกือบทั้งโปรดักชั่นสร้างหนัง  ปิดกล้องปุ๊บ  โดดขึ้นรถไปทะเลปั๊บ  ใช้ชีวิตด้วยกัน 30 คน 3 วัน ที่เสม็ด แม่เจ้าโว๊ย  ไม่เค้ยไม่เคยขนกันไปเยอะขนาดนี้  ตลอดเวลาห้าเดือนที่ทำงานด้วยกันมา  เราเตรียมงานและประชุมกันอยู่ในห้องแอร์  เราโทรศัพท์คุยงานกันทุกวัน  วันๆนึงเราทั้งรับและโทรศัพท์นับครั้งไม่ถ้วน  ปัญหาเรื่องงานมีอยู่ทุกวี่วัน  จนไม่แน่ใจว่างานที่ทำอยู่  คือการแก้ปัญหารึอย่างไร  แต่ ณ ช่วงเวลานั้นที่เราอยู่ที่ทะเล  ไม่มีทั้งโทรศัพท์  เครื่องปรับอากาศ  และปัญหา  ตัวมันช่างเบาหวิว หวิว เฮ้อออ!! อิสระเป็นเช่นนี้เอง  ฉันจึงชอบทะเลทั้งรูปธรรมและนามธรรม  ไม่รักก็บ้าแล้ว ว่าม่ะ

ขอบคุณ “นักเขียนด้วยแสง” สำหรับรูปโลโม่  โดยเจ้าหนู Frogeye ผู้ไม่เกรงกลัวน้ำ  เราจึงมีรูปดำผุดดำว่ายในทะเล  ทะเลในวันนั้นช่างสวยจัดจ้านดีชะมัด

พบกันอีกครั้งที่ชายหาด

:: แม้จะอยู่ในช่วงปลายฝนต้นหนาว แต่เรากลับล้ำหน้าไปสู่ฤดูร้อนอันอบอุ่นก่อนใคร  คิดถึงดวงอาทิตย์แดงก่ำที่กำลังจะจมลงทะเล หาดทรายที่อุ่นด้วยเปลวแดด และสายลมเฉื่อยฉิว  และไม่อาจลืมได้ ความทรงจำดีๆระหว่างเรา.. เพื่อนจ๋า น้องเอ๋ย  ทั้งสนุกทั้งมีความสุข  ห้วงยามแห่งการสังสรรค์เฮฮา เราเริงร่าคล้ายกับโลกนี้ไม่เคยมีเรื่องทุกข์ร้อน  ทะเลจึงยังเป็นจุดพักที่ชั้นมักพาตัวเองแวะเวียนไป  คล้ายทะเลเรียกหา เพื่อนๆน้องๆที่รัก สัญญาได้ไหมว่าเราจะมาพบกันอีก  เราจะมาดื่ม กิน และเดินชมทะเลด้วยกันอีก

ไหนบอกว่าจะเลิก

BEFORE 

AFTER

::ไหนเพื่อนรักบอกว่าจะเลิกกินแล้วไง  ได้ยินมาตั้งเดือนนึงแล้ว (ตั้งแต่ไปถ่ายเอ็มวีที่สยาม)  แล้วนี่มันหมายความว่าอะไร  ชั้นไม่เชื่อกับสิ่งที่ตาเห็นหรอก  ต้องมีใครเอากลับข้าวไปเททิ้งแน่ๆ  ขอให้มันเป็นอย่างที่ชั้นคิดที่เถอะ  แต่..โธ่ คุณพระ ชั้นกำลังหลอกตัวเอง ก็ชั้นไม่ใช่หรอกเหรอที่นั่งอยู่ที่นั่นด้วย  เสร็จกัน..ไม่ใช่แค่เธอที่พุงพุ้ยหรอกนะ ชั้นก็กำลังจะตัวแตกอยู่แล้ว  เอาไงดีเพื่อน  จะเลิกหรือจะเดินหน้างั่มต่อ  อิอิ  (^^)